załatwienie [zawatfˈεɲε]

Podstatné jméno, rod střední

• vyřízení stížnosti, problému ap.

Vyskytuje se v

sprawa: sprawa do załatwienia → pochůzka zařizování ap.

załatwić: iść się załatwić → odskočit si na toaletu

załatwić: Załatwione! → Platí! ujednáno; Domluveno!