čistič

Podstatné jméno, rod mužský

1. (osoba) чисти́льник m
2. (čistidlo) очи́сник m, ми́ючий за́сіб

Podstatné jméno, rod mužský

• čistič skvrn → плямовивідни́к m

Vyskytuje se v

ми́ючий: ми́ючий за́сіб → čistič čistidlo